Al meer dan 25 jaar zijn sommige kaarten uit de Pokémon TCG uitgegroeid van eenvoudig speelgoed tot verzamelobject, soms geveild als kunstwerk. Toch volgen niet alle kaarten die weg. In dit artikel bespreken we de vier belangrijkste redenen waarom de prijs van een kaart stijgt: geen herdrukken, fabrieksfouten, vraag en aanbod, en de kracht van een illustratie.
Dit is de belangrijkste reden. Een Pokémon-uitbreiding wordt gedurende een beperkte periode gedrukt, daarna stopt de productie en gaat de uitgever over op de volgende serie. De boosters verdwijnen uit de schappen en het aantal exemplaren van een kaart ligt vast: vanaf dan kan het alleen nog dalen. In de loop der jaren worden kaarten gespeeld, geknikt, beschadigd door vocht of gewoon kwijtgeraakt. Exemplaren in uitstekende staat worden steeds moeilijker te vinden.
Dat is precies wat er gebeurde met de kaarten van de Base Set uit 1999. Miljoenen kinderen hielden ze toen zonder sleeves vast, ruilden ze op het schoolplein en bewaarden ze in ringmappen… Het resultaat: een holografische Charizard in perfecte staat is vandaag een zeldzaamheid, en dat zie je aan de prijs.
Voor een verzamelaar is de vraag dus eenvoudig: hoeveel exemplaren van deze kaart bestaan er nog in onberispelijke staat? Hoe minder het er zijn, hoe meer elk exemplaar telt.
Paradoxaal genoeg kan een misdrukte kaart veel meer waard zijn dan de „correcte” versie. Wanneer een fout tijdens de productie wordt ontdekt en gecorrigeerd, dragen alleen de eerste exemplaren die fout. Ze worden een zeldzame variant, bijna een curiositeit, die de meest gepassioneerde verzamelaars absoluut willen hebben. Dit zijn de meest voorkomende fouten:
Sommige fouten zijn legendarisch geworden. De Pikachu met „rode wangen” uit de Base Set 1st Edition, waarvan de wangen later geel werden gekleurd, en de holokaarten uit de uitbreiding Jungle die zonder uitbreidingssymbool werden gedrukt, zijn wereldwijd gezocht door verzamelaars. De beroemde Shadowless Charizard is strikt genomen geen fout, maar laat hetzelfde principe zien: een variant uit het allereerste begin van de productie, in kleine aantallen gedrukt, is veel meer waard dan latere oplagen.
Let wel op: niet elke fout heeft waarde. Een kaart die gewoon slecht gecentreerd of bekrast is, is vooral een kaart in slechtere staat. Wat een fout waardevol maakt, is dat ze bekend, gedocumenteerd en gezocht is. En omdat zulke kaarten ook vervalsers aantrekken, is een fout laten authenticeren door een gradingbedrijf nog altijd de beste manier om te bewijzen dat ze echt is.
Een kaart heeft geen officiële prijs. De waarde is gewoon wat een koper op een bepaald moment wil betalen. Pokémon heeft daar niets mee te maken: de prijs ontstaat waar het aanbod (de exemplaren die te koop staan) de vraag (de verzamelaars die ernaar zoeken) ontmoet. Een zeer zeldzame kaart die niemand wil, blijft goedkoop. Een vrij gewone kaart waar duizenden mensen actief naar zoeken, kan daarentegen duizelingwekkende prijzen halen. Hoe meer kopers er zijn voor een kaart, hoe meer ze waard is. Verschillende factoren drijven die vraag op:
Het sprekendste voorbeeld blijft de Pikachu Illustrator. Influencer Logan Paul had het enige exemplaar met een PSA 10 gekocht voor zo'n 5,3 miljoen dollar. In februari 2026 verkocht hij het op een veiling bij Goldin voor 16,49 miljoen dollar, een door Guinness World Records erkend wereldrecord voor een verzamelkaart. De kaart was in de tussentijd niet zeldzamer geworden: het was de concurrentie tussen een paar vermogende kopers die de prijs in minder dan vijf jaar verdrievoudigde.
De keerzijde is dat prijzen ook kunnen dalen. Na de hype van 2020-2021 verloren veel kaarten een deel van hun waarde toen het enthousiasme wegebde. Om de echte marktwaarde van een kaart te volgen, kun je het best kijken naar recente verkopen op platforms zoals Cardmarket, en niet naar de vraagprijzen van verkopers.
Sommige kaarten zijn niet zeldzamer dan andere, maar toch veel meer waard. Waarom? Door hun illustratie. Een mooie kaart met een originele tekening, een gedetailleerde scène of een Pokémon waar fans dol op zijn, is gewoon meer gewild. En omdat de vraag de prijs bepaalt, is een geliefde illustratie genoeg om de waarde te laten stijgen.
De uitbreiding Scarlet & Violet 151 is een goed voorbeeld. Charizard ex en Zapdos ex bestaan er allebei als Special Illustration Rare: dezelfde zeldzaamheid, dezelfde kans om ze uit een booster te trekken. Toch verkoopt Charizard voor een veelvoud van de prijs. Hetzelfde geldt voor de Illustration Rares van de serie: die van de starters of van Pikachu zijn veel meer gevraagd dan die van minder populaire Pokémon.
Ook de naam van de illustrator telt. Mitsuhiro Arita (de Charizard en Pikachu uit de Base Set), Ken Sugimori (de Blastoise uit de Base Set) of recentere artiesten zoals miki kudo (de Charizard ex uit 151) hebben hun fans, die meer willen betalen om een verzameling rond een stijl compleet te maken. Full art-kaarten en illustraties die een klein verhaal vertellen, zijn vaak de meest gezochte van een uitbreiding.
Wat de reden van haar waarde ook is, een kaart bereikt pas haar volle potentieel in uitstekende staat. Centrering, hoeken, randen en oppervlak: het kleinste gebrek kan de prijs halveren, of meer. Daarom verkoopt een gegradeerde kaart, beschermd in een verzegelde slab en met een officieel cijfer, makkelijker en duurder dan een ongegradeerde kaart. Het cijfer stelt de koper gerust over de echtheid en de staat van de kaart. Lees meer in ons artikel waarom je je kaarten zou laten graderen.
Een Pokémonkaart stijgt in waarde wanneer de voorraad krimpt, wanneer ze een zeldzame eigenschap heeft zoals een fabrieksfout, en vooral wanneer veel verzamelaars ernaar zoeken, uit nostalgie, voor de afgebeelde Pokémon of om de schoonheid van de illustratie. Niets is echter gegarandeerd: de markt beslist. Heb je een kaart die aan meerdere van deze criteria voldoet, dan is grading de beste manier om haar te beschermen en haar waarde te laten erkennen.